Jestem bp. Marek Ochlak OMI, biskup diecezji Fenoarivo Atsinanana na Madagaskarze. Jako oblat Maryi Niepokalanej zostałem mianowany biskupem tej diecezji 17 kwietnia 2025 roku, w Wielki Czwartek. Była to ostatnia nominacja biskupia udzielona przez papieża Franciszka za jego życia. 6 lipca 2025 roku, w Gdańsku, przyjąłem święcenia biskupie.
Obecnie mija już niemal rok mojej posługi w diecezji Fenoarivo Atsinanana. To diecezja pełna wspaniałych chrześcijan, z których wielu mieszka w buszu, z dala od cywilizacji. To piękne, ale niekiedy bardzo trudne warunki życia. W wielu miejscach nie ma prądu, bieżącej wody, szkół czy szpitali. Największym problemem są jednak drogi – a właściwie ich brak. Jeśli już są, często znajdują się w bardzo złym stanie: błoto, kamienie, ogromne dziury wypełnione wodą, brak mostów i przepraw. Do tego dochodzą liczne wypadki, często tragiczne w skutkach, ponieważ wiele samochodów ma nawet 40 lat.
I właśnie w tym miejscu chciałbym skierować wielkie podziękowanie dla Darczyńcó MIVA Polska, wszystkich zmotoryzowanych i niezmotoryzowanych – którzy pomagają misjonarzom docierać do najdalszych zakątków misyjnych.
To niezwykłe, kiedy Wasze kilometry zamieniacie na miłosierne złotówki, które docierają do nas w postaci samochodów, łodzi, motocykli, rowerów i innych środków transportu. Szczególnym znakiem tego miłosierdzia są również wózki inwalidzkie i ambulanse. Widziałem wielu chorych, których przez dwa czy trzy dni niesiono na prowizorycznych bambusowych noszach. Zdarza się również, że zamiast chorego do szpitala rodzina przynosi już ciało zmarłego.
Środki transportu nie tylko pomagają ratować życie, ale również służą ubogim, umożliwiając ich przewóz, a dzieciom dają szansę dotarcia do szkoły – czasem także dzięki podarowanym rowerom.
Jako biskup ubogiej diecezji otrzymałem dzięki MIVA Polska samochód, który będzie służył całej diecezji i pomagał mi w pracy duszpasterskiej oraz w licznych podróżach, które muszę podejmować. Biskup rzadko podróżuje sam. Często są siostry zakonne, które potrzebują podwiezienia lub pomocy w zakupach. Są chorzy, których trzeba zawieźć do szpitala w większym mieście, a także niespodziewane sytuacje, w których samochód biskupa staje się ambulansem czy po prostu środkiem szybkiej pomocy.
Często pytają nas Państwo, dlaczego misjonarze jeżdżą dobrymi, silnymi i nowoczesnymi samochodami. Odpowiedź jest prosta: chcemy podróżować bezpiecznie i nie dołączać do długiej listy misjonarzy, którzy zginęli w wypadkach, jadąc zużytymi samochodami czy motocyklami.
W imieniu swoim, moich kapłanów oraz wszystkich chrześcijan diecezji Fenoarivo Atsinanana pragnę wyrazić serdeczną wdzięczność za każdą złotówkę, za każdy gest wsparcia, a szczególnie za każdą modlitwę odmówioną w Waszych samochodach w intencji misji.
My, misjonarze, również odwdzięczamy się modlitwą. W samochodach, które dzięki Wam docierają na misyjne drogi, polecamy Bogu Was i Wasze rodziny. Jesteście naszą wielką misjonarską rodziną, która każdego dnia wspiera dzieło misyjne Kościoła.
Z wdzięcznością i pamięcią w modlitwie,
bp Marek Ochlak OMI, biskup Diecezji Fenoarivo Atsinanana na Madagaskarze
